ارزش نماز

خیلی از ما نماز می خوانیم ولی اثراتش را در زندگی خود نمی بینیم. و فکر می کنیم

نماز، تنها یک فریضه ی دینی است که فقط باید انجامش دهیم. و این مسئله یکی از

آسیب های وضعیت نماز در جامعه ی ما می باشد. درحالی که نماز آن قدر سودمند و

مفید است که اگر از فوایدش باخبر بودیم هرگز آن را ترک نمیکردیم و یا به تأخیر نمی

انداختیم. و شاید یکی از دلایلی که باعث شده به نماز خواندنمان ایمان نداشته باشیم و

از اثراتش بهره مند نشویم همین به تأخیر انداختن آن است. نمازاول وقت نعمتیست که

ما خودمان را از آن بی بهره کرده ایم. دلیلش هم مسلماً تنبلی و حوصله نداشتن است

که برای همه ی ما پیش آمده است در حالی که این تنبلی از طرف شیطان در وجود

ما تثبیت شده؛ طبق روایات شیطان منتظر است تا ما از نماز اول وقت غافل شویم تا

در یک آن به وجود ما حمله ور شده و ما را به سوی گناهان بکشاند.

شاید تمام حرف من در تصویر بالا و استدلال قشنگش خلاصه شده باشد.

یکی از راه هایی که می تواند تنبلی را از وجود ما بزداید این است که ما به این نکته

توجه داشته باشیم و مدام آن را به خودمان یادآوری کنیم:

طبق فرموده ی پیامبر(ص) نماز همچون چشمه ای است که در واقع وقتی صدای

اذان می آید گویی صدای آن چشمه به گوش ما می خورد. در آن لحظه ما باید با خود

اینگونه بیندیشیم که خیلی از انسان ها مشغول نماز اند و از آن چشمه ی پرآب بهره

میبرند. این یادآوری به ما نیرو میدهد تا شیطان را از خود دور کرده و ما هم برخیزیم و

وضو گرفته و نماز را اقامه کنیم و در اصل ما هم خودمان را در آن چشمه بشوییم تا

بار دیگر پاک و تمیز شویم.

از گفته ی امام صادق در تصویر بالا نتیجه میگیریم که نماز اول وقت و حرص و طمعی

که برای آن داریم درواقع نشانه ی شیعه بودن ماست. درحالی که بعضی از ما به

اسم یک شیعه خیلی از نماز هایمان به خاطرکارهای بیهوده یا خواب های بی موقع

قضا میشود. نماز خواندن قدم اول سعادت و توجه به اول وقت بودن و حضور قلب در

آن قدم دوم سعادت و نیک بختی است که قدم اول را استوارتر میکند. آنگاه ما به نماز

عشق خواهیم ورزید و همچون امام حسین تا پای جان هم برای باقی ماندنش تلاش

خواهیم کرد. و این را مطمئن باشید که نماز را همیشه و همه وقت میتوان اول وقت

و زیبا خواند :